Rus in vrede Juan Jansen

‘n Week gelede is my vriend Juan Jansen koelbloedig vermoor. Hy en sy vrou, Nelmarie, was op pad om kontant van hul besigheid, die Sunshine Coast Spar, in te betaal, toe 4 swart rowers hom doodgeskiet het NA hy vir hulle die geld gegee het. Dit het die hele gemeenskap geskok en vir ons onmiddelike vriendekring nog meer so. Die feite van die insident is egter redelik bekend en nou, na al die emosie en woede, wil ek nie weer hieroor skryf nie. Ek wil eerder skryf oor Jannie, soos sy groot vriend Greg Baxter hom genoem het, toe hy nog gelewe het.

Die Jansens (Juan, Nelmarie, Conrad & Deidré) het net voor ons hier in die omgewing aangekom. Ons het mekaar gegroet ensovoorts, maar ons het hulle eers rêrig in 2007 goed leer ken. Aanvanklik was hulle skaam gewees, maar na ‘n ruk het ons baie goed oor die weg gekom. Die 1ste amptelike ding wat Ek en Lené saam met die Jansens gedoen het was ‘n seekos aand by die Kenton Laerskool. Die eerste ding wat ek alleen saam met Juan gedoen het was ‘n gholf dag in Port Alfred. Ek en hy het teen sy ander (meer bekwame gholfer) vriende gespeel. Ek en hy het sleg verloor daai dag, maar ons het baie goed ge-click. Daai aand was dit sy verjaarsdag paartie en ek, Lené en Elke was daar. Hy het die 29ste Junie verjaar. Ek ook.

Later het ons en hulle bevriend geraak met Greg & Sue Baxter (wat van Kanada af hierheen getrek het) en Tjaart & Fleur Coetzee. Almal van ons het ander vriende ook gehad, maar ons 4 gesinne het regtig baie goed oor die weg gekom. Ons, die Baxters en die Jansens het 2 keer saam weggegaan vir naweke. Die 1ste keer in 2008 was ons Bushman’s Sands toe vir ‘n gholf naweek en die 2de keer was 4 weke vir ‘n naweek op die Kromme Rivier. Ons het ander trips ook saam gedoen soos die Kirkwood Wildsfees en talle braaie, kuiers en selfs wodka-en-sjokolade aande by Tjaart & Fleur Coetzee. 🙂 Dit het net so goed gewerk. Ek het altyd gedink dis ‘n baie spesiale situasie gewees.

Juan was vir my rêrig ‘n inspirerende mens gewees. Hy en Nelmarie het hard gewerk om te kom waar hulle is (was). Somtyds te hard, but they did what they had to. Hulle het ons vertel hoe hard hulle moes werk by Dulce’s, hulle restaurant in Port Elizabeth, en ons kon dit waardeur omdat dit ook maar rof kan gaan by die Red Apple, ons besigheid. Hulle het vir ons ongelooflik baie waardevolle raad gegee. Ten spyte van die harde werk en die sukses wat gekom het was Juan en Nelmarie se voete plat op die aarde.

Juan was ook ‘n gawe siel gewees. Ek het eendag rêrig gesukkel met my setwerk; omtrent ‘n week later daag Juan op by my voordeur met ‘n nuwe setyster wat hy iewers gekry het. Ek het nou nog nie met hom gaan speel nie. Hy het ook vir my ‘n smart gholf baadjie sommer net gegee. En lojaal. By die Kromme Rivier het ek en ‘n ander ou mekaar amper beetgekry. Juan, ten spyte daarvan dat hy nie ‘n bakleier was nie (ek ook nie rêrig nie), het langs my kom staan; gereed vir aksie! Hierdie is maar net my stories, maar al Juan se vriende het dieselfde soort stories.

Juan wou leer oor fotografie. Hy het ‘n kamera op my advies gekoop en ek en hy het ‘n paar lesse gedoen. Nou wens ek ek het meer tyd gespandeer om hom te leer, maar ek wou hom nie druk en hom so afskrik nie. Ek het gedink hy moet dit self ontdek en dan sou ek hom help om verder reg te kom. Ongelukkig het dit toe nooit sover gekom nie. Juan wou altyd meer weet. So was dit ook met ‘n spesifieke saak wat ek en hy van tyd tot tyd bespreek het. Ek gaan dit maar daar laat.

Dit is snaaks maar toe ek hoor Juan is in sy bors geskiet en dit lyk sleg het ek nog steeds nie gedink ons gaan nooit weer vir Juan sien nie. Selfs toe ons daai onvergeetlike nuus gekry het: “Juan is dood”, het dit nie by my ingesink dat ons vriend nou nie meer is nie; ons het nog hulle winkel, die Spar, help toesluit. Dit was eers toe ek daai middag by die hospitaal vir oulaas vir ou Juan gesien het dat ek besef het dis alles verby. Ek was nog nooit in my lewe so geruk nie. Skielik besef jy hierdie great ou, ‘n regte bydraer, is gone. Ek besef dat ‘n mens se nabye familie is sekerlik erger, maar het nog nooit so verlies ervaar nie. Ek dink dit het te doen met die omstandighede van sy dood; toe hy gelewe het was hy so ‘n positiewe ou. Miskien verteenwoordig sy moord vir my die grotere tragedie van ons Suid-Afrika. Ek hoop nie so nie.

Ek en baie ander mense gaan hom vreeslik mis; ons sal nooit sy alomteenwoordige glimlag vergeet nie. Onder is ‘n video/foto huldeblyk aan ou Jannie.

Afrikaners en Evolusie

Charles Darwin
Charles Darwin

Ek was ‘n programmeerder (op verskillende vlakke) in Engeland vir 7 jaar. Soos lesers sekerlik weet is programmeerders redelik “geeky” en meeste mense sou sê relatief intelligent. Ek het sekerlik ‘n honderd kollegas gehad in hierdie periode. En ek kan eerlikwaar erken dat ek net 1 kan onthou wat nie evolusie aanvaar nie. En hy was ‘n Sikh Indiër gewees. Dit is ook nie dat ek nie geweet het wat die ouens dink nie want dit is iets wat ons gereeld bespreek het. In Engeland en nog meer in Europa word mense wat nie Darwin se teorie aanvaar nie, as oningelig beskou.

In 2006 het ons terug Suid-Afrika toe gekom en van toe af is ek weereens verstom hoe evolusie nog moet plek maak vir godsdienstige dogma in Suid-Afrika; selfs nog meer by Afrikaners. Hier word evolusie gesien as ‘alternatief’ en word vergelyk met Crop Circles!! Dit is vir my baie frustrerend.

Na al die gesonde wetenskaplike debat vanaf 1859 (toe Charles Darwin se seminale “Origin of the Species” eerste gedruk is) word evolusie nou aanvaar in die moderne wêreld as die beste & enigste teorie huidiglik wat alle lewe op Aarde kan verduidelik. Die wetenskaplike gemeenskap erken egter dat dit ‘n teorie is. Net soos Galilei, Newton & Einstein se wette ook teorieë is. Miskien sal iemand eendag weer bewys dat die Aarde plat is of dat evolusie onsin is. Maar ek twyfel!!

Suid-Afrika (en veral Afrikaners) se beheptheid met geloof word weerspieël in die res Afrika waar mense ook nie vir hulself kan dink nie; miskien uit misplaaste vrees is vir iets wat nie bestaan nie. Dit is teleurstellend vir ‘n volk wat as modern wil beskou word.

Op 24 November is Charles Darwin se boek “On the Origin of Species by Means of Natural Selection or The Preservation of Favoured Races in the Struggle For Life” 150 jaar oud. Die Smithsonian Instituut sê die boek “may be the most important book ever written”.

Blou Bulle die Beste!

Blou Bulle heers
Die Blou Bulle heers!

Die Blue Bulle se trofeekas is nou propvol na hulle die naweek die Curriebeker teen Adriaan Strauss se Cheetahs verower het. Met spelers soos Guthro Steenkamp, Bakkies Botha, Victor Matfield, Danie Rossouw, Deon Stegmann, Dewald Potgieter, Pierre Spies, Fourie du Preez, Morné Steyn, Bryan Habana, Wynand Olivier & Zane Kirchner gaan mense oor 20 jaar nog praat van hierdie uitsonderlike groep spelers.

In hierdie goeie tye moet ‘n mens nie die maer jare vergeet nie. Ek is ‘n fanatiese Bul ondersteuner vandat ek 11-jaar oud is. Ek onthou die glorie jare van die 80s en toe Deon Oosthuizen onder die pale gaan druk het na ‘n Naas Botha skop in 1991. En toe die eksodus van al ons top spelers, Uli Schmidt, Robert du Preez, Theo van Rensburg & selfs Gerbrand Grobler, na Natal en Transvaal in die 90s. Dit het die Bulle hard geslaan. Dit het 7 jaar gevat vir reserwe skrumskakel Conrad Breytenbach in 1998 om die Bulle weer te laat geld.

Tot in die middel Naughties (2000s) het ons maar les opgesê in die Super 14. My Weepee vriende terg my nou nog oor my lojaliteit teenoor Adriaan Richter, agsteman. Toe kom Heyneke Meyer en ruk die dinge rug. Eers op Curriebeker vlak; ons het 3 bekers in ‘n ry gewen onder Anton Leonard. En toe die Super 14 in 2007 – al was daar ‘n hanteer foutjie voordat Bryan Habana die Sharks se harte verskeur het. Ironies dink ek Heyneke het self die pad byster geraak daarna, maar hy het ‘n uitstekende fondasie gelê vir Frans Ludeke.

Maar nou dink ek nie enigiemand kan stry dat die Bulle nou tops is nie. Nie net het ons die 2009 Super 14 en die Curriebeker gewen nie, maar die Bulle was die grootste element in moontlik die Springbokke se beste jaar. Bakkies Botha, Victor Matfield, Danie Rossouw, Fourie du Preez en Bryan Habana het al die Curriebeker (nasionale kompetisie), die Super 14, die Drie-Nasies, die Britse Leeus en die Wêreldbeker gewen! Hulle is letterlik (ja oukei ek weet net Suid-Afrikaners speel Curriebekker, maar julle weet wat ek bedoel) die enigste ouens in die wêreld wat hiermee kan spog.

Blog at WordPress.com.

Up ↑